Nu IUCLID verplicht wordt voor biocide‑hernieuwingen is haast geboden

Beeld: AI gegenereerd

Voordelen van IUCLID voor bedrijven en beoordeling

Het werken met IUCLID biedt meerdere concrete pluspunten:

• betere toegankelijkheid van gegevens voor risicobeoordelingen en ondersteuning van het principe “one substance, one assessment”;
• per stof en producttype één overzichtelijke, consistente aanvraag;
• eenvoudiger data‑analyse en stimulans voor alternatieve testmethoden;
• versnelling en efficiëntie in goedkeurings- en beoordelingsprocessen;
• mogelijkheid om in de toekomst rapporten automatisch te genereren.

Handige tools en ondersteuning

ECHA raadt bedrijven aan nu alvast de goedkeuringsgegevens in IUCLID in te voeren en vertrouwd te raken met de Validation Assistant. Deze tool signaleert ontbrekende of fout geplaatste data en bevat technische en kwaliteitscontroles die helpen voldoen aan het IUCLID‑format. Daarnaast zijn gebruikershandleidingen en specifieke Biocides Submission Manuals beschikbaar. Voor vragen kunnen aanvragers terecht bij nationale helpdesks in hun eigen taal.

Wat betekent dit voor lopende dossiers?

Organisaties die deelnemen aan het Review Programme of dossiers voorbereiden voor hernieuwing, moeten hun werkwijze aanpassen om tijdig aan de nieuwe eis te voldoen. Wie nog ongestructureerde of niet‑IUCLID‑gegevens gebruikt, loopt het risico vertraging op te lopen bij de beoordeling. Begin dus tijdig met het migreren en valideren van gegevens om een soepele indiening te garanderen.

De tijd dringt

Met een jaar te gaan is nu het moment om te handelen — zet IUCLID centraal in uw voorbereiding en benut de Validation Assistant en beschikbare handleidingen om uw hernieuwing zonder problemen in te dienen.

Verdere informatie

• IUCLID 6-software
• IUCLID-gebruikershandleidingen
• Handleidingen voor het indienen van biocidengegevens
• Goedkeuringsproces voor werkzame stoffen

Bron: ECHA
Lees ook: Europese routekaart geeft versnelling aan alternatieven voor dierproeven

Voorbehoud
Deze informatie is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, in sommige gevallen uit verschillende informatiebronnen en met behulp van AI. (Interpretatie)fouten zijn niet uitgesloten. Er kan dus geen enkele wettelijke verplichting aan deze tekst worden ontleent. Iedereen die met dit onderwerp te maken krijgt, heeft zelf de verantwoordelijkheid om zich in de materie te verdiepen!

Europese routekaart geeft versnelling aan alternatieven voor dierproeven

Beeld: AI gegenereerd

Van traditionele testen naar innovatieve, diervrije methoden

ECHA voelt zich sterk verbonden met de doelstellingen van de routekaart en zet in op de omschakeling van traditionele testmethoden naar innovatieve benaderingen zonder het gebruik van proefdieren. Om de uitvoering van de routekaart te ondersteunen, richt ECHA een Collaborative Platform on Alternatives to Animal Testing op. Dit platform zal zich richten op de ontwikkeling en regelmatige actualisering van diervrije benaderingen voor chemische veiligheidsbeoordelingen. Daarbij gaat het onder meer om validatie, standaardisatie en het daadwerkelijk gebruik van deze methoden in de regelgeving.

Samenwerking tussen wetenschap, industrie en samenleving

Het nieuwe platform brengt regelgevende autoriteiten, industrie, academische instellingen en het maatschappelijk middenveld samen. Doel is kennis uit te wisselen en het wederzijds begrip te vergroten over hoe alternatieve, dierproefvrije methoden efficiënt en verantwoord kunnen worden ingezet binnen het regelgevend kader.
De leden van het platform zullen zich buigen over bestaande wetenschappelijke en technische knelpunten en zoeken naar gezamenlijke oplossingen. De eerste bijeenkomst van het platform vindt plaats in Helsinki op 11 en 12 juni 2026.

Voortdurende ontwikkeling van nieuwe benaderingen (NAMs)

ECHA zet daarnaast zijn werkzaamheden voort aan zogenoemde new approach methodologies (NAMs): nieuwe benaderingen, tools, databronnen en methoden die de vervanging en vermindering van dierproeven ondersteunen, in lijn met de EU-beleidsdoelen. Dit gebeurt via onderzoeksprojecten en raamovereenkomsten in samenwerking met internationale partners en de bredere wetenschappelijke gemeenschap.

Achtergrond: Europese burger laat zich horen

De routekaart van de Europese Commissie om dierproeven voor chemische veiligheid uit te faseren werd op 1 juni 2026 gepubliceerd. Het document beschrijft concrete acties om de ontwikkeling, validatie en brede toepassing van alternatieve methoden te stimuleren. Ook zet het in op nauwere samenwerking tussen EU-instellingen, agentschappen, lidstaten en andere betrokken partijen.
Aanleiding voor de routekaart is een Europees burgerinitiatief dat oproept tot een Europa zonder dierproeven. Dit initiatief werd op 25 januari 2023 bij de Commissie ingediend, nadat meer dan 1,2 miljoen geldige handtekeningen waren verzameld.

Meer informatie

• Europa wil af van dierproeven!
• Commissie versnelt overgang van dierproeven naar dierproeven bij chemische veiligheidsbeoordelingen
• Routekaart voor de uitfasering van dierproeven en aanverwante materialen
• Samenwerkingsplatform voor alternatieven voor dierproeven
• Het wetenschappelijke werk van ECHA en de ontwikkeling van NAM’s
• Rapport over alternatieven voor dierproeven (2026) [EN][PDF]

Het ECHA rapport
Lees ook: Biodiversiteitsdag 2026!

Voorbehoud
Deze informatie is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, in sommige gevallen uit verschillende informatiebronnen en met behulp van AI. (Interpretatie)fouten zijn niet uitgesloten. Er kan dus geen enkele wettelijke verplichting aan deze tekst worden ontleent. Iedereen die met dit onderwerp te maken krijgt, heeft zelf de verantwoordelijkheid om zich in de materie te verdiepen!

Europa wil af van dierproeven!

Beeld: AI gegenereerd

Zesde ECHA-rapport dieproefalternatieven

Uit het zesde ECHA‑rapport over alternatieven voor dierproeven (juni 2026) blijkt dat die omslag wel in gang is gezet, maar lang niet voltooid is. De grote lijn uit de analyse van 12 971 stoffen (2008–2025, zie tabel 1 op pagina 12 van het rapport):

• Aanpassingen worden vaker gebruikt dan nieuwe dierproeven.
  • Gemiddeld wordt in 36,7% van de gevallen een “adaptatie” ingezet (zoals read‑across, QSAR, weight of evidence of een waiver), tegenover 31,9% guideline‑studies (figuur 1, pagina 13 van het rapport).
• Read‑across is koning.
  • Voor complexe, zogeheten “hogere‑tier” eindpunten is het veruit de meest gebruikte aanpak (24,4%), gevolgd door data‑waiving (6,4%), weight of evidence (3,2%) en QSAR‑modellen (2,7%) (figuur 1 en 3, pagina 13–15 van het raport).

In theorie is dit goed nieuws: minder nieuwe dierproeven, meer slimme benutting van bestaande kennis en modellen. Maar ECHA benadrukt tegelijk dat veel van die aanpassingen juridisch en wetenschappelijk tekortschieten. In de evaluatiepraktijk blijkt een aanzienlijk deel van de read‑across‑dossiers onvoldoende onderbouwd, waardoor alsnog extra informatie – vaak in de vorm van dierstudies – moet worden opgevraagd (pagina 13 en samenvatting pagina 24–25 van het rapport).

De helft van alle studies is “legacy data”

Wie denkt dat REACH een golf aan nieuwe dierproeven heeft losgemaakt, komt bedrogen uit. Volgens figuur 4 (pagina 17 van het rapport):

• Ongeveer de helft van alle experimentele studies in de REACH‑database is uitgevoerd vóór 2009, dus vóór de inwerkingtreding van REACH.
• Voor klassieke toxicologische eindpunten ligt dat aandeel nog hoger:
  • Acute toxiciteit: 68% legacy‑studies
  • In vivo huidirritatie/corrosie: 84%
  • Ernstige oogschade/oogirritatie: 78%
  • Huidsensibilisatie: 57%

REACH heeft dus vooral één ding gedaan: een enorme hoeveelheid al bestaande data zichtbaar en herbruikbaar gemaakt. Zonder die “legacy data” zou de druk om nieuwe dierproeven uit te voeren aanzienlijk groter zijn geweest.

Reach de motor voor nieuw onderzoek

Tegelijkertijd is REACH wel degelijk een motor geweest voor nieuw onderzoek bij zwaardere eindpunten zoals herhaalde‑dosis‑toxiciteit en voortplantingstoxiciteit (pagina 16–17 van het rapport). Waar er geen bruikbare alternatieven zijn en er echte informatiehiaten bestaan, leidt de regelgeving nog altijd tot dierproeven – zij het met waar mogelijk gecombineerde testontwerpen (bijvoorbeeld OECD TG 422 in plaats van losse TG 407 en TG 421).

Van in vivo naar in vitro voor huid, ogen en allergie

Waar écht geaccrediteerde alternatieven zijn vastgelegd in de wet, zie je een duidelijke omslag. Voor drie eindpunten – huidcorrosie/-irritatie, ernstige oogschade/oogirritatie en huidsensibilisatie – is het beeld onmiskenbaar (figuren 5, 9, 10 en tabel 3, pagina 17, 21–23, 46 van het rapport):

• Voor huid- en oogirritatie zijn nieuwe studies vrijwel volledig in vitro.
• Voor huidsensibilisatie geldt:
  • In de periode 1990–2022 was slechts 26,8% van de studies in vitro.
  • In de jaren 2022–2025 is dat aandeel gestegen naar 71,7% van de nieuwe studies (tabel 3, pagina 46 van het rapport).

Kortom: waar de wet expliciet zegt “eerst in vitro” en er internationaal gevalideerde methoden zijn, verschuift de praktijk snel. De resterende in vivo‑studies hebben vooral twee oorzaken (pagina 22 van het rapport):

1. De stof is technisch niet geschikt voor de in vitro‑test (bijvoorbeeld slechte oplosbaarheid of metalen).
2. De in vitro‑resultaten zijn te onzeker voor classificatie en risicobeoordeling.

Ook speelt mee dat bedrijven soms dierstudies uitvoeren om aan niet‑EU‑eisen te voldoen en die gegevens vervolgens in hun REACH‑dossier opnemen – een paradox voor een systeem dat dierproeven juist wil terugdringen.

Nieuw op de markt: minder nieuwe stoffen, zelfde patronen

Interessant is de blik op de nieuw geregistreerde stoffen tussen 2022 en 2025: in totaal 424 stoffen waarvoor volledige gevareninformatie vereist is (tabel 2, pagina 19 van het rapport). Dat is:

• Ongeveer een halvering ten opzichte van de vorige periode (889 nieuwe stoffen in 2019–2022).
• Overwegend kleine volumes: 74% valt in de laagste tonnageband (Annex VII).

Bij deze nieuwe stoffen zien we:

• Ongeveer 30% van de informatie wordt ingevuld met guideline‑studies,
• Circa 21% met adaptaties, waarvan read‑across (15,4%) opnieuw de belangrijkste is (figuur 6 en 8, pagina 19–21 van het rapport).

Het patroon lijkt dus sterk op dat van de totale database: waar mogelijk alternatieven, waar nodig dierstudies – met een duidelijke inhaalslag van in vitro‑methoden voor huid, ogen en huidallergie (figuur 9, pagina 22 van het rapport).

Europese ambitie: regulering zonder dierproeven

Tegen deze technische achtergrond speelt een veel groter politiek en maatschappelijk verhaal. De EU heeft zich vastgelegd op een geleidelijke, maar uiteindelijk volledige vervanging van dierproeven in de chemische risicobeoordeling:

• Richtlijn 2010/63/EU schrijft al voor dat dierproeven moeten worden uitgefaseerd zodra dat wetenschappelijk kan.
• De Europese burgerinitiatiefcampagne “Save Cruelty‑Free Cosmetics” dwong de Commissie tot een duidelijker koers.
• In reactie daarop werkt de Commissie aan een EU‑roadmap voor het uitfaseren van dierproeven in de chemische veiligheidsbeoordeling (pagina 26 en 29 van het rapport).

Circa 15 verschillende wetgevingsdomeinen

Die roadmap zal – zo beschrijft het rapport – niet alleen REACH beslaan, maar circa 15 verschillende wetgevingsdomeinen, van industriële chemicaliën tot pesticiden, biociden, geneesmiddelen, voedsel- en diervoederadditieven en medische hulpmiddelen (pagina 29 van het rapport). Doel: een One Health benadering waarin bescherming van mens, dier en milieu samengaat met het terugdringen van dierproeven.

ECHA als spil: van datawacht tot aanjager van NAMs

In die omslag speelt de Europese Chemische Agentschap ECHA een dubbele rol. Enerzijds is het de strenge poortwachter die dossiers toetst en tekortschietende read‑across of QSAR‑redeneringen afkeurt. Anderzijds profileert het zich nadrukkelijk als motor achter nieuwe benaderingen (New Approach Methodologies, NAMs) (hoofdstuk 2, pagina 26–31 van het rapport):

• Onderzoek en ontwikkeling: een meerjarig raamcontract (ca. € 4,2 miljoen) voor de ontwikkeling, evaluatie en implementatie van NAM‑tools, onder meer op het gebied van:
  • in vitro‑toxicokinetiek en PBK/QIVIVE;
  • omics‑data (bijvoorbeeld bij visembryotesten);
  • nieuwe read‑across‑strategieën.
• Computermodellen: co‑ontwikkeling en onderhoud van de OECD QSAR Toolbox, plus het (Q)SAR Assessment Framework met heldere criteria voor voorspellende modellen.
• Omics en nieuwe richtlijnen: inbreng in de OECD Omics Reporting Framework en voorstellen voor aanpassingen van test‑richtlijnen (bijvoorbeeld cryopreservatie‑opties).
• Data‑infrastructuur: uitbouw van ECHA CHEM en de voorbereiding van een EU‑breed Common Data Platform on Chemicals om tox‑data vindbaar, toegankelijk en herbruikbaar te maken (pagina 28 en 31 van het rapport).

Daarnaast start ECHA het Collaborative Platform on Alternatives to Animal Testing (CP‑AAT), waarin lidstaten, andere agentschappen, industrie en NGO’s structureel gaan overleggen over de implementatie van de roadmap en over concrete hiaten en behoeften aan nieuwe alternatieven (pagina 29–30 van het rapport).

Kan het echt helemaal zonder dierproeven?

Het rapport is opvallend eerlijk over de grenzen van de huidige wetenschap. Een volledig dierproefvrije regulering is nog geen realiteit:

• Complexe eindpunten (bijv. chronische toxiciteit, voortplantingstoxiciteit, carcinogeniteit, milieu‑persistentie en bioaccumulatie) zijn moeilijk volledig te vangen met losse NAM‑tests.
• Voor veel modellen ontbreekt nog:
  • voldoende internationale standaardisatie;
  • grootschalige validatie (ring‑proeven);
  • heldere criteria voor “regulatory readiness”.

Bovendien bestaat een spanningsveld tussen het juridisch vereiste beschermingsniveau voor mens en milieu en de nog beperkte praktijkervaring met volledig NAM‑gebaseerde beoordelingen. ECHA benadrukt dat het aantonen dat nieuwe methoden hetzelfde (of beter) beschermingsniveau bieden, grootschalige, gecoördineerde datageneratie vraagt, met afgesproken assay‑designs en beoordelingscriteria (pagina 10 en 31, van het rapport).

De route is duidelijk, de weg lang

Wie het ECHA‑rapport leest, ziet geen triomfantelijke aankondiging van een dierproefvrije toekomst, maar een nuchtere tussenstand:

• Heldere vooruitgang waar alternatieven wettelijk zijn verankerd (vooral huid, ogen en huidsensibilisatie).
• Grote afhankelijkheid van historische dierdata voor de huidige risicobeoordeling.
• Structurele problemen met de kwaliteit van sommige alternatieve strategieën in dossiers.
• Sterke politieke druk en een ambitieuze EU‑roadmap om de omslag te versnellen.
• ECHA in een sleutelrol als zowel strenge toezichthouder als actieve innovator.

De kernboodschap: het tijdperk waarin dierproeven vanzelfsprekend de ruggengraat vormden van chemische veiligheidsbeoordeling loopt af. Maar de vervanging door een volledig dierproefvrij systeem vergt geen cosmetische ingreep, maar een fundamentele herbouw van het wetenschappelijke en juridische bouwwerk onder de Europese chemische regelgeving.

Het ECHA rapport
Lees ook: Biodiversiteitsdag 2026!

Voorbehoud
Deze informatie is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, in sommige gevallen uit verschillende informatiebronnen en met behulp van AI. (Interpretatie)fouten zijn niet uitgesloten. Er kan dus geen enkele wettelijke verplichting aan deze tekst worden ontleent. Iedereen die met dit onderwerp te maken krijgt, heeft zelf de verantwoordelijkheid om zich in de materie te verdiepen!

Biodiversity Day 2026!

Beeld: AI gegenereerd

Tegen deze achtergrond werd op 22 mei de Internationale Dag van de Biologische Diversiteit gehouden, dit jaar met het thema “Acting locally for global impact” – lokaal handelen met wereldwijde impact. De VN-campagne benadrukt de urgentie van lokale initiatieven en wil gemeenschappen en bedrijven sterker verbinden met de mondiale biodiversiteitsdoelen.

De oorsprong van Wereld Biodiversiteitsdag

Wereld Biodiversiteitsdag is ingesteld door de Verenigde Naties ter herdenking van de Conventie inzake Biologische Diversiteit (CBD). Deze werd officieel aangenomen op 22 mei 1992 in Nairobi, in aanloop naar de Aarde-top in Rio de Janeiro.

De kerndoelstellingen

De conventie, inmiddels geratificeerd door 196 landen, heeft drie kern­doelstellingen:

• Behoud van biologische diversiteit
• Duurzaam gebruik van natuurlijke rijkdommen
• Eerlijke en billijke verdeling van de voordelen die voortkomen uit genetische hulpbronnen

Deze drie pijlers vormen nog altijd het fundament onder het internationale biodiversiteitsbeleid.

Het Kunming-Montreal-raamwerk en de 30×30-doelstelling

Biodiversity Day 2026 was extra betekenisvol omdat hij precies halverwege ligt tussen de goedkeuring van het Kunming–Montreal Global Biodiversity Framework in december 2022 en de deadline in 2030. Dit raamwerk geldt als een soort noodroutekaart voor de natuur, opgesteld tijdens COP15 onder de CBD.

Vier lange termijn doelen

Het akkoord bevat vier lange termijn doelen voor 2050 en 23 concrete doelstellingen die uiterlijk in 2030 gehaald moeten worden. Daarbinnen staat vooral de zogeheten “30×30”-doelstelling centraal:

• tegen 2030 minstens 30% van alle land-, zoetwater-, zee- en kustecosystemen beschermen
• tegelijkertijd 30% van de gedegradeerde natuur herstellen

Daarnaast zet het raamwerk onder meer in op:

• het terugdringen van uitstervings­percentages van soorten
• duurzaam beheer van natuurlijke hulpbronnen
• eerlijke toegang tot en verdeling van voordelen uit genetische hulpbronnen
• opschaling van financiële steun voor biodiversiteitsbeleid

De financiële kloof: miljarden nodig voor natuurherstel

De financiële kant van de afspraken is een van de grootste uitdagingen. De VN schat dat de wereldwijde financieringskloof voor biodiversiteit meer dan 700 miljard dollar per jaar bedraagt.

De kloof dichten

Het Kunming–Montreal-raamwerk wil deze kloof dichten door tegen 2030 jaarlijks minstens 200 miljard dollar te mobiliseren via publieke én private investeringen. Dit vraagt om nieuwe beleidsinstrumenten, groene financieringsmodellen en een duidelijke verschuiving van schadelijke naar natuurpositieve activiteiten.

Biodiversiteit, klimaat en gezondheid: één verweven geheel

Wetenschappers en internationale organisaties benadrukken steeds sterker dat biodiversiteitsverlies geen puur milieuprobleem meer is, maar rechtstreeks samenhangt met klimaat, voedselzekerheid en volksgezondheid.

Kerncijfers

Enkele kerncijfers onderstrepen die verwevenheid:

• Meer dan 80% van het wereldwijde menselijke dieet is afhankelijk van planten.
• Ongeveer 3 miljard mensen zijn voor hun belangrijkste eiwitbron afhankelijk van vis.
• In ontwikkelingslanden vertrouwt bijna 80% van de plattelandsbevolking op plantaardige medicijnen voor hun gezondheidszorg.

Andere risico’s en gevaren

Tegelijkertijd zorgen ontbossing, versnippering van leefgebieden en klimaatverandering voor een toename van zoönotische ziekten – infectieziekten die van dieren op mensen overspringen. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) wijst er herhaaldelijk op dat gezonde ecosystemen fungeren als een buffer tegen ziekte-uitbraken.
Daarnaast spelen oceanen, regenwouden en veengebieden een cruciale rol in koolstofopslag. Natuurbehoud is daardoor onlosmakelijk verbonden met klimaatbeleid en essentieel voor effectieve klimaatmitigatie.

Whole-of-society approach

De campagne van 2026 sluit aan bij wat de Conventie inzake Biologische Diversiteit een “whole-of-society approach” noemt: een benadering waarbij niet alleen nationale regeringen, maar de volledige samenleving betrokken wordt bij biodiversiteitsbeleid.

Wie doet mee?

Dat betekent actieve rollen voor onder meer:

• inheemse en lokale gemeenschappen
• steden en regionale overheden
• bedrijven en financiële instellingen
• jongerenorganisaties
• maatschappelijke en natuurorganisaties

Lokale projecten – van natuurvriendelijke landbouw, stedelijke vergroening en herstel van wetlands tot duurzame visserij en natuurgestuurde financiering – moeten uitgroeien tot een wereldwijd netwerk van initiatieven dat elkaar versterkt.

Van symboliek naar meetbare resultaten in 2030

Met nog slechts vier jaar te gaan tot 2030 is de Internationale Dag van de Biologische Diversiteit meer dan een symbolische datum. De dag fungeert als ijkmoment om de voortgang te meten en de kloof tussen ambities en realiteit zichtbaar te maken.

De centrale opgave voor de komende jaren is helder:

lokale initiatieven zó organiseren, opschalen en verbinden dat ze leiden tot concrete, meetbare vooruitgang – genoeg om het instorten van ecosystemen af te remmen en de veerkracht van onze leefomgeving duurzaam te versterken.

Omslag naar een natuurpositieve toekomst

Biodiversity Day 2026 herinnert overheden, bedrijven en burgers eraan dat elke lokale actie – hoe klein ook – kan bijdragen aan een wereldwijde omslag naar een natuurpositieve toekomst.

Bron: Renewable Matter
Lees ook:Aftellen naar eerste jaarlijkse rapportage over microplastics in de EU

Voorbehoud
Deze informatie is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, in sommige gevallen uit verschillende informatiebronnen. (Interpretatie)fouten zijn niet uitgesloten. Er kan dus geen enkele wettelijke verplichting aan deze tekst worden ontleent. Iedereen die met dit onderwerp te maken krijgt, heeft zelf de verantwoordelijkheid om zich in de materie te verdiepen!

Aftellen naar eerste jaarlijkse rapportage over microplastics in de EU

Beeld: AI gegenereerd

Jaarlijkse rapportageplicht voor microplastics

De microplasticsbeperking onder REACH legt informatieverplichtingen op aan bepaalde toepassingen van synthetische polymeerdeeltjes (synthetic polymer microparticles) die onder een vrijstelling van het marktverbod vallen.
Bedrijven die onder deze regels vallen, moeten jaarlijks rapporteren hoeveel microplastics zij naar verwachting in het milieu brengen. Die rapporten worden opgesteld in IUCLID en ingediend via het REACH-IT-platform van ECHA.

Geen drempelwaarde

Belangrijk: er geldt geen drempelwaarde. De rapportageverplichting geldt dus ook wanneer de geschatte emissies zeer gering zijn.

Wie moet wanneer rapporteren?

De rapportageverplichtingen treden stapsgewijs in werking, afhankelijk van het type bedrijf en de manier waarop microplastics worden gebruikt. De belangrijkste mijlpalen:
Uiterlijk 31 mei 2026! Vanaf deze datum moeten de volgende partijen rapporteren over het kalenderjaar 2025:

• Fabrikanten van microplastics
• Industriële downstreamgebruikers die microplastics in de vorm van pellets, vlokken of poeders gebruiken als grondstof bij de productie van kunststof op industriële locaties.

Zij moeten de emissies rapporteren die voortkomen uit hun eigen productie- of gebruiksprocessen.

Uitbreiding in 2027

Vanaf 2027 breidt de rapportageplicht zich verder uit. Dan moeten rapporteren:

• Overige fabrikanten en industriële downstreamgebruikers van microplastics op industriële locaties
  Zij rapporteren de emissies die ontstaan bij hun eigen productie- of gebruiksprocessen.
• Leveranciers van producten die microplastics bevatten en deze voor het eerst op de markt brengen voor professioneel gebruik of voor de algemene consument, voor zover deze toepassingen onder een vrijstelling vallen.

Hun rapport moet zowel:

• de downstreamemissies omvatten, vanaf het moment van het op de markt brengen tot en met het einde van de levensduur van het product, én
• de eventuele eigen emissies van de leverancier zelf.

Daarna geldt: elk jaar uiterlijk op 31 mei moet het rapport over het voorgaande kalenderjaar worden ingediend.
Technische eisen: IUCLID en REACH-IT

Opgesteld in IUCLID

Alle rapporten moeten worden opgesteld in IUCLID en vervolgens worden ingediend via REACH-IT. Om bedrijven hierbij te ondersteunen, zijn de richtsnoeren voor informatievereisten en de handleiding voor het opstellen van het microplasticsrapport recent bijgewerkt.

Deze updates sluiten aan bij de nieuwste functionaliteiten van IUCLID en omvatten onder meer:

• aanpassingen in het format voor emissierapportage, en
• de mogelijkheid om dossiers te actualiseren, wat het beheer van informatie in opeenvolgende jaarlijkse rapportagecycli vereenvoudigt.

Wat betekent dit voor bedrijven?

Voor alle organisaties die met microplastics werken of producten met microplastics op de markt brengen onder een vrijstelling, is het nu zaak om:

• in kaart te brengen of en vanaf wanneer de rapportageplicht geldt,
• interne processen op te zetten om emissies systematisch te schatten en vast te leggen, en
• zich vertrouwd te maken met IUCLID, REACH-IT en de bijgewerkte richtsnoeren.

De klok tikt: 31 mei 2026 is het eerste beslissende ijkmoment.

Meer informatie over microplastics: ECHA
Lees ook:Belangrijke rol Echa bij bescherming van Europese wateren

Voorbehoud
Deze informatie is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, in sommige gevallen uit verschillende informatiebronnen. (Interpretatie)fouten zijn niet uitgesloten. Er kan dus geen enkele wettelijke verplichting aan deze tekst worden ontleent. Iedereen die met dit onderwerp te maken krijgt, heeft zelf de verantwoordelijkheid om zich in de materie te verdiepen!

Belangrijke rol ECHA bij bescherming van Europese wateren

Beeld: AI gegenereerd

Wat verandert er in de wetgeving?

De herziening van het EU-kader (aanpassingen aan de Kaderrichtlijn Water, de Richtlijn milieukwaliteitsnormen en de Richtlijn grondwater) is in maart 2026 aangenomen en trad in werking op 11 mei 2026. De wijzigingen verstevigen de bescherming tegen chemische vervuiling en leggen een sterkere wetenschappelijke basis voor het waterbeleid.

Nieuwe wetenschappelijke taken voor ECHA

ECHA zal de technische en wetenschappelijke basis leveren voor besluitvorming van de Europese Commissie. De belangrijkste taken zijn:

• Opstellen van wetenschappelijke rapporten ter identificatie van prioritaire stoffen voor lijsten van oppervlaktewater- en grondwaterverontreinigers, inclusief het opstellen en bijwerken van bijbehorende (milieu)kwaliteitsnormen.
• Identificatie van stoffen voor watchlists voor oppervlaktewater en grondwater.
• Waar nodig voorstellen doen voor geharmoniseerde milieukwaliteitsnormen voor rivierbekkenspecifieke verontreinigers en geharmoniseerde drempelwaarden voor regionale grondwaterverontreinigers.

Rapportage en rol in besluitvorming:

ECHA rapporteert elke zes jaar aan de Europese Commissie over mogelijke updates van de hoofdverontreinigerslijsten en de bijbehorende waterkwaliteitsnormen, in lijn met de EU-cyclus voor waterbeheer. Over watchlist-stoffen rapporteert ECHA elke drie jaar, op basis van monitoringsgegevens van lidstaten. De Commissie gebruikt deze wetenschappelijke rapporten als onderbouwing voor wetgevende voorstellen om prioriteiten en watchlists bij te werken.

Samenwerking en uitvoering

Voor een effectieve uitvoering is nauwe samenwerking tussen ECHA en het Europees Milieuagentschap (EEA) essentieel. Deze samenwerking bouwt voort op bestaande samenwerking en draagt bij aan transparante communicatie met belanghebbenden. ECHA werkt daarnaast nauw samen met de Commissie en de lidstaten om vervuiling van oppervlaktewater en grondwater te verminderen en om een goede chemische toestand van EU‑wateren te bevorderen.

Achtergrond

De herziening van het EU-kader bevat wijzigingen in de Kaderrichtlijn Water, de Richtlijn milieukwaliteitsnormen en de Richtlijn grondwater. De aanpassingen versterken de bescherming van oppervlaktewater en grondwater tegen chemische vervuiling en verstevigen de wetenschappelijke basis van de EU-waterwetgeving.

Meer informatie

• EU-richtlijn 2026/805
• ECHA-taken in het kader van de waterbeschermingsrichtlijnen
• Europese Commissie: Nieuwe wet ter versterking van de waterbescherming in de EU treedt in werking
• Europese Commissie: Kaderrichtlijn Water

Bron: ECHA
Lees ook: Mogelijk strengere PFAS regels in aantocht

Voorbehoud
Deze informatie is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, in sommige gevallen uit verschillende informatiebronnen. (Interpretatie)fouten zijn niet uitgesloten. Er kan dus geen enkele wettelijke verplichting aan deze tekst worden ontleent. Iedereen die met dit onderwerp te maken krijgt, heeft zelf de verantwoordelijkheid om zich in de materie te verdiepen!

Mogelijk strengere PFAS regels in aantocht!

Beeld: AI gegenereerd

Van voorstel tot besluit: hoe werkt het Europese proces?

Het huidige traject begon in januari 2023, toen vijf landen – Nederland, Duitsland, Denemarken, Noorwegen en Zweden – gezamenlijk een voorstel indienden bij ECHA om PFAS sterk te beperken. Doel: de uitstoot van PFAS terugdringen en industriële producten en processen veiliger maken.

De vervolgstappen:

• ECHA rondt zijn wetenschappelijke adviezen af.
• De Europese Commissie werkt op basis daarvan een concreet beperkingsvoorstel uit.
• Dat voorstel gaat ter bespreking en stemming naar het REACH-comité, waarin alle lidstaten zijn vertegenwoordigd.

De REACH-verordening is het belangrijkste Europese kader voor de registratie, beoordeling en beperking van chemische stoffen. Een PFAS-beperking onder REACH heeft daarom grote impact op de hele Europese markt.

PFAS: blijvende, groeiende en wereldwijde bedreiging

Het Comité voor Risicobeoordeling (RAC) van ECHA is stellig: PFAS vormen een toenemend risico voor mens en milieu.

PFAS:

• zijn extreem slecht afbreekbaar;
• hopen zich op in bodem en grondwater;
• kunnen over grote afstanden worden verspreid;
• blijven generaties lang in het milieu aanwezig.

Bepaalde PFAS worden in verband gebracht met kanker, vruchtbaarheidsproblemen en andere ernstige gezondheidsschade. Volgens RAC zijn de huidige maatregelen ontoereikend om de emissies nog effectief te beperken.

Studie Europese Commissie

Uit een studie van de Europese Commissie van 29 januari blijkt dat, zonder extra regels, PFAS-vervuiling de Europese samenleving tot 2050 tot wel 440 miljard euro kan kosten – aan gezondheidszorg, sanering en economische schade.
RAC-voorzitter Roberto Scazzola benadrukt dat een EU-brede beperking een van de meest effectieve manieren is om de risico’s voor mens en milieu terug te dringen. Waar uitzonderingen (derogaties) nodig zijn, pleit het comité voor strikte voorwaarden om emissies zo veel mogelijk te verminderen.

Strengere controle, meer transparantie

Naast een algemene beperking wijst RAC op een pakket aanvullende maatregelen, zoals:

• specifieke beheersplannen voor productielocaties;
• monitoring van emissies naar lucht, water en bodem;
• rapportageverplichtingen in de hele keten, van producent tot eindgebruiker;
• duidelijke etikettering over gebruik, risico’s en afdanking van PFAS-bevattende producten.

Volgens Europarlementariër Cristina Guarda (Groenen/EVA) toont ECHA een helder toekomstpad: bij stevige ingrepen kunnen PFAS-emissies en -vervuiling in dertig jaar met circa 97% worden teruggedrongen. Zij waarschuwt dat gebrek aan politieke wil en terughoudendheid bij sommige bedrijven om PFAS af te bouwen, Europa voor veel hogere gezondheids- en economische kosten in de toekomst kan plaatsen.

Economie versus milieu? Het zoeken naar evenwicht

Naast de milieukant bekijkt het Comité voor Sociaal-Economische Analyse (SEAC) de economische gevolgen. PFAS worden momenteel gebruikt in een breed scala aan toepassingen, van medische hulpmiddelen tot industriële coatings en hightech-componenten.

SEAC erkent dat:

• een plotseling en ongecoördineerd verbod grote verstoringen kan veroorzaken in de interne markt;
• in sommige sectoren nog geen volwaardige alternatieven beschikbaar zijn;
• een onmiddellijke ban in bepaalde gevallen sociaal-economisch onevenredig zwaar kan uitpakken.

Daarom pleit het comité voor een brede beperking met gerichte uitzonderingen. Die uitzonderingen moeten tijdelijk en goed onderbouwd zijn, en alleen gelden waar een onmiddellijk verbod tot per saldo grotere schade zou leiden dan een gefaseerde aanpak.

Doel PFAS-emissies zoveel mogelijk terugdringen

SEAC-voorzitter Maria Ottati onderstreept dat het doel is: PFAS-emissies zoveel mogelijk terugdringen, maar tegelijk de maatregel uitvoerbaar en proportioneel houden. Het is een precair evenwicht tussen milieubescherming en de veerkracht van de Europese industrie – een kernvraagstuk binnen de groene transitie.

Katalysator voor innovatie

Het afbouwen van PFAS zal ingrijpende gevolgen hebben voor veel waardeketens. Bedrijven zullen processen, materialen en productontwerpen moeten herzien. Tegelijk kan dit een krachtige stimulans zijn voor innovatie, bijvoorbeeld:

• ontwikkeling van veilige, PFAS-vrije alternatieve materialen;
• versnelling naar een minder toxische, meer circulaire chemische industrie;
• nieuwe normen en standaarden voor duurzame productontwikkeling.

Deze omslag vraagt tijd, investeringen en samenwerking tussen industrie, kennisinstellingen en overheden.

Publieke consultatie: iedereen kan meedenken

Om de economische en praktische gevolgen goed in beeld te krijgen, heeft ECHA op 26 maart een openbare consultatie geopend over het voorlopige SEAC-advies. Deze consultatie loopt zestig dagen, tot 25 mei.

ECHA nodigt uitdrukkelijk uit:

• bedrijven en brancheorganisaties;
• onderzoekers en kennisinstituten;
• maatschappelijke organisaties;
• burgers met relevante informatie of praktijkervaring.

Zij kunnen onderbouwde input aanleveren over PFAS-toepassingen, beschikbare alternatieven, kosten, risico’s en praktische haalbaarheid. Daarvoor zijn online richtlijnen en een overzicht van PFAS-toepassingen beschikbaar gesteld. De ontvangen bijdragen worden meegenomen in het definitieve SEAC-advies, dat naar verwachting tegen eind 2026 gereed is.

Volgende stap: ambitieus voorstel van de Europese Commissie

Volgens Christine Hermann, hoofd Chemiebeleid bij het Europees Milieuagentschap, vormen de (ontwerp)adviezen van de ECHA-comités een belangrijk keerpunt. Nu deze expertgroepen een beperking ondersteunen, is het aan de Europese Commissie om met een ambitieus en volledig voorstel te komen voor een brede PFAS-restrictie.

Daarmee staat de EU op de drempel van een fundamenteel besluit: hoe snel en hoe ver wil Europa gaan in het terugdringen van deze ‘forever chemicals’? Wat vaststaat, is dat de uitkomst grote gevolgen zal hebben voor gezondheid, milieu én de toekomst van de Europese industrie.

Bron: MRRM
ECHA over dit onderwerp
Lees ook: ECHA start consultatie over ontwerpadvies SEAC PFAS

Voorbehoud
Deze informatie is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, in sommige gevallen uit verschillende informatiebronnen. (Interpretatie)fouten zijn niet uitgesloten. Er kan dus geen enkele wettelijke verplichting aan deze tekst worden ontleent. Iedereen die met dit onderwerp te maken krijgt, heeft zelf de verantwoordelijkheid om zich in de materie te verdiepen!

ECHA start consultatie over ontwerpadvies SEAC PFAS

Beeld: AI gegenereerd

Opzet van de 60‑dagenconsultatie

De consultatie duurt 60 dagen en maakt gebruik van een gestructureerde vragenlijst. Deelnemers wordt gevraagd in te gaan op:

• de mogelijke gevolgen van een beperking van PFAS-gebruik in verschillende sectoren, zoals beschreven in het ontwerpadvies van SEAC;
• de beschikbaarheid, toepasbaarheid en haalbaarheid van alternatieven voor deze veelgebruikte stoffen.

Inzenders kunnen informatie als vertrouwelijk markeren; ECHA zal deze gegevens overeenkomstig behandelen. Alle niet-vertrouwelijke bijdragen worden gepubliceerd op de website van ECHA.

Belangrijk: informatie over de gevaren en risico’s van PFAS voor mens en milieu wordt in deze consultatie niet meegenomen. Dit valt onder de verantwoordelijkheid van het Comité voor Risicobeoordeling (RAC), dat daarover al een apart advies heeft uitgebracht.

Focus op het ontwerpadvies van SEAC

De consultatie richt zich op het ontwerpadvies dat SEAC op 10 maart heeft goedgekeurd. Om inzenders te ondersteunen, heeft ECHA:

• richtsnoeren voor deelname aan de consultatie gepubliceerd;
• een overzicht gemaakt van PFAS‑toepassingen in verschillende sectoren.

ECHA roept deelnemers op het ontwerpadvies zorgvuldig door te nemen en de richtsnoeren te volgen, zodat de aangeleverde informatie zo relevant en bruikbaar mogelijk is voor SEAC.
De consultatie zal vanaf 26 maart toegankelijk zijn via de website van ECHA.

Vervolgstappen

Alle relevante informatie die tijdens de consultatie wordt ingediend, wordt door SEAC beoordeeld. Op basis hiervan kan het Comité de conclusies uit het ontwerpadvies bevestigen of aanpassen. SEAC wordt verwacht zijn definitieve advies uiterlijk eind 2026 vast te stellen.

Afsluiting voorgestelde restrictiedossier

Met dit definitieve advies rondt ECHA de wetenschappelijke beoordeling van het voorgestelde restrictiedossier af. Zowel het advies van SEAC als dat van RAC worden vervolgens formeel aan de Europese Commissie toegezonden.
Op basis van deze twee adviezen zal de Europese Commissie een voorstel voor een beperking uitwerken. Dit voorstel wordt besproken en in stemming gebracht in het REACH-comité, waarin de EU-lidstaten zijn vertegenwoordigd.

PFAS‑voorstel in de EU/EVV

Het voorstel om PFAS in de EU en de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA/EEA) te beperken, is opgesteld door de autoriteiten van Nederland, Duitsland, Denemarken, Noorwegen en Zweden. Zij dienden het restrictievoorstel op 13 januari 2023 bij ECHA in.

Doel

Het doel van de voorgestelde beperking is:

• de uitstoot van PFAS naar het milieu terugdringen;
• producten en processen veiliger maken voor mens en milieu.

Een eerste, zes maanden durende openbare consultatie over het restrictievoorstel liep van 22 maart tot en met 25 september 2023. Het Comité voor Risicobeoordeling (RAC) heeft zijn definitieve advies over het voorstel op 2 maart 2026 aangenomen. De nu gestarte consultatie bij SEAC vormt de volgende stap richting een uiteindelijke PFAS‑beperking in Europa.

Meer informatie

• Consultatie over het ontwerpadvies van SEAC inzake de beperking van PFAS (de consultatie start op 26 maart)
• Richtlijnen voor respondenten [PDF][EN]
• Inventarisatie van PFAS-gebruik [PDF][EN]
• ECHA-webinar: Consultatie over het ontwerpadvies inzake PFAS
• Voorstel tot beperking van PFAS
• Onderwerpenpagina over PFAS
• Nieuws van het Deense Milieuagentschap: PFAS-beperking: start van de SEAC-hoorzitting na 60 dagen, 26 maart 2026
• ECHA steunt PFAS-beperking met gerichte afwijkingen, 26 maart 2026

Bron: ECHA
Lees ook: Recordinvesteringen en wetenschappelijke zelfredzaamheid Chinese laboratoria!

Voorbehoud
Deze informatie is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, in sommige gevallen uit verschillende informatiebronnen. (Interpretatie)fouten zijn niet uitgesloten. Er kan dus geen enkele wettelijke verplichting aan deze tekst worden ontleent. Iedereen die met dit onderwerp te maken krijgt, heeft zelf de verantwoordelijkheid om zich in de materie te verdiepen!

Recordinvesteringen en wetenschappelijke zelfredzaamheid Chinese laboratoria!

Beeld: AI gegenereerd

Inhaalrace in fundamenteel onderzoek

Jarenlang was China sterk in toegepaste technologie, maar zwak in écht fundamentele wetenschap. Die achterstand wil het land nu inlopen. De uitgaven aan basisonderzoek stegen in 2025 tot zo’n 280 miljard yuan, ruim 7% van de totale R&D‑uitgaven – een symbolische grens.

Verschillende sporen

De overheid bouwt aan stabiele, langlopende financiering voor toponderzoekers en grensverleggend, interdisciplinair onderzoek. Universiteiten herschrijven lesboeken met de nieuwste onderzoeksresultaten en proberen meer bèta‑talent op te leiden én aan te trekken uit het buitenland. Ook is er een speciaal visum voor buitenlandse wetenschappers.

De belangrijkste publieke onderzoek financier

De National Natural Science Foundation of China (NSFC) is de belangrijkste publieke onderzoek financier en richt zich nadrukkelijker op jonge onderzoekers en interdisciplinair werk in onder meer kunstmatige intelligentie, materialen en biologie. Ook arts‑onderzoekers krijgen extra steun om de vertaalslag van lab naar kliniek te verbeteren.

Bedrijfsleven: voorzichtig in basisonderzoek, fel in innovatie

Ondanks de opkomst van grote techbedrijven blijft de overheid veruit de grootste financier van onderzoek. Bedrijven zijn verantwoordelijk voor minder dan 4% van de uitgaven aan basisonderzoek. Toch nemen enkele private spelers een voortrekkersrol.
Techgigant Tencent heeft een fonds van 10 miljard yuan opgezet voor risicovol fundamenteel onderzoek in exacte en biomedische wetenschappen. Xiaomi schonk de NSFC als eerste particuliere onderneming een groot bedrag voor onderzoeksfinanciering.

Harde concurrentiestrijd

Tegelijkertijd woedt er in talloze sectoren – van geavanceerde materialen tot nieuwe energie – een harde concurrentiestrijd om als eerste met toepasbare innovaties te komen. Zelfs traditionele staatsbedrijven zoals PetroChina richten onderzoeksinstituten op die expliciet moeten breken met oude, bureaucratische routines en internationale topkwaliteit moeten leveren.

Biotech als uithangbord van Chinese innovatiekracht

De biomedische sector geldt als toonbeeld van China’s nieuwe ambities. De markt, ooit gedomineerd door generieke medicijnen, ziet nu een snelle groei van eigen innovatieve middelen. Steeds vaker sluiten multinationals grote licentiedeals met Chinese bedrijven; zo sloot Pfizer een miljardendeal rond een experimenteel kankermedicijn van 3SBio.

Twee troeven

China heeft hierbij twee belangrijke troeven: een enorme patiëntenpopulatie en relatief goedkope, snelle klinische studies. Het land is sinds 2021 ’s werelds grootste locatie voor klinisch onderzoek. Versnelde beoordelingsprocedures en grootschalige stimuleringsprogramma’s moeten de ontwikkeling van “first‑in‑class” geneesmiddelen verder versnellen.

Structurele knelpunten

Tegelijkertijd worstelt de sector nog met structurele knelpunten, zoals gebrek aan hoogopgeleide arts‑onderzoekers en schommelende private financiering. Zonder voldoende talent dat zowel de klinische praktijk als de moleculaire wetenschap begrijpt, blijft het lastig om ontdekkingen door te vertalen naar succesvolle geneesmiddelen.

Internationale samenwerking blijft cruciaal

Hoewel China zijn onderzoeksinfrastructuur in razend tempo opbouwt en veel teruggekeerde wetenschappers uit de VS aantrekt, blijft internationale samenwerking cruciaal. Veel toonaangevende labs zijn opgericht door onderzoekers die in het buitenland zijn opgeleid.

Balanceeract

Chinese wetenschappers benadrukken dat echte doorbraken vragen om open wetenschappelijke uitwisseling, met name op het gebied van fundamenteel onderzoek. Terwijl geopolitieke spanningen toenemen, probeert China een balans te vinden: meer technologische autonomie, maar tegelijk voldoende internationale verbondenheid om in de voorhoede van de wereldwijde wetenschap mee te draaien.

Bron: C&en Chemical & Engineering News
Lees ook: OSHA verlengt deadline naleving Hazard Communication Standard met vier maanden

Voorbehoud
Deze informatie is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, in sommige gevallen uit verschillende informatiebronnen. (Interpretatie)fouten zijn niet uitgesloten. Er kan dus geen enkele wettelijke verplichting aan deze tekst worden ontleent. Iedereen die met dit onderwerp te maken krijgt, heeft zelf de verantwoordelijkheid om zich in de materie te verdiepen!

OSHA verlengt deadline naleving Hazard Communication Standard met vier maanden

Alle beelden op deze pagina zijn AI gegenereerd

Oorzaak verlenging

De oorspronkelijke HCS-update werd gepubliceerd op 20 mei 2024. Het stemde de Amerikaanse regelgeving af op GHS Revisie 7 en nam bepaalde elementen van Revisie 8 op. Daarmee werd een gefaseerd overgangsschema vastgesteld. De vertraagde publicatie van de begeleidingsdocumenten heeft het noodzakelijk gemaakt om alle geplande data met vier maanden te verschuiven. Terwijl de oorspronkelijke gefaseerde tijdlijn intact bleef. De publicatie van de oriënterende documentatie is te laat omdat het nodig is om al die jaren vooruit te kijken, het beheer van de kalender wordt initieel vastgezet.

Nieuwe deadlines voor naleving (na een verlenging van vier maanden)

Voor fabrikanten, importeurs en distributeurs

• Stoffen:
  • Nieuwe deadline: 19 mei 2026
• Mengsels:
  • Nieuwe deadline: 19 november 2027

Voor werkgevers (interne etikettering, procedures en training)

• Stoffen:
  • Nieuwe deadline: 20 november 2026
• Mengsels:
  • Nieuwe deadline: 19 mei 2028

Meer tijd voor aanpassingen

De verlenging, die ingaat na publicatie, geeft bedrijven extra tijd om etiketten en veiligheidsinformatiebladen af ​​te stemmen op GHS Revisie 7 en elementen van Revisie 8, interne systemen en procedures voor gevaarcommunicatie bij te werken en personeel te trainen binnen de nieuwe overgangsperioden.

Lees ook: Ethanol krijgt voorlopig vrije baan van Europees stoffenagentschap

Voorbehoud
Deze informatie is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, in sommige gevallen uit verschillende informatiebronnen. (Interpretatie)fouten zijn niet uitgesloten. Er kan dus geen enkele wettelijke verplichting aan deze tekst worden ontleent. Iedereen die met dit onderwerp te maken krijgt, heeft zelf de verantwoordelijkheid om zich in de materie te verdiepen!